NEWS

The English version of this website is still under construction. This section is only available in Khmer language at this stage. We apologise for any inconvenience

Published on 06 June 2016 09:20 AM Post By ៖ Apsara National Authority
ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ឱ្យតែដល់ថ្ងៃ៣កើតពិសាខ អ្នកភូមិកក្រាញ់និងអ្នកភូមិចំណុះជើងវត្តអាធ្វា ស្រុកសៀមរាប តែងតែនាំគ្នាធ្វើពិធីឡើងអ្នកតា ដើម្បីឱ្យអ្នកតាបានរាំរែកសប្បាយ ហើយគេតែងមកធ្វើពិធីនេះជុំគ្នានៅនឹងប្រាសាទវត្តអាធ្វា ទួលយាយ ប៉ុក និងទួលតា មឿង មិនដែលខានឆ្នាំណាឡើយ។

បុព្វហេតុនៃការធ្វើពិធីនេះ ព្រោះវាជាទំនៀមទម្លាប់តាំងពីដូនតា ក្រៅពីនោះអ្នកស្រុកអ្នកភូមិមានជំនឿថា ការឡើងអ្នកតានាំមកនូវសេចក្តីសុខចម្រើនដល់ស្រុកភូមិផង ប្រជាជនផង ឱ្យចៀសផុតពីរោគាព្យាធិ គ្រោះកាចឧបទ្រពចង្រៃ កូនចៅសុខកាយសប្បាយចិត្ត។ ពិសេសគឺអរគុណដល់អ្នកតា ម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីដែលផ្តល់ទឹកភ្លៀង ដីមានជីជាតិ ធ្វើឱ្យកសិកម្មរបស់គាត់បានទទួលផលល្អ ទើបបន្តធ្វើមកដល់សព្វថ្ងៃ ដោយការគោរពនិងជឿជាក់បំផុត។

អ៊ំស្រី លាភ សម្បត្តិ អ្នកភូមិកក្រាញ់ដែលបានមកចូលរួមក្នុងពិធីនេះជារៀងរាល់ឆ្នាំបានប្រាប់ថា មិនថាតែគាត់ទេ អ្នកភូមិនេះគឺមានជំនឿណាស់លើពិធីឡើងអ្នកតា មិនហ៊ានខកខានធ្វើមួយឆ្នាំណាទេ ព្រោះខ្លាចអ្នកតាខឹង ហើយធ្វើឱ្យស្រុកភូមិមិនសុខសប្បាយ រងេករងាកកូនចៅ ឬជួបគ្រោះផ្សេងៗ អ៊ីចឹងហើយឱ្យតែដល់ខែដល់ថ្ងៃ ទាំងគាត់ ទាំងគេ ទោះអត់ឬមានយ៉ាងណាក៏នាំគ្នារៀបចំពិធីនេះដែរ។

អ៊ំស្រីបន្តទៀតថា ក្នុងមួយឆ្នាំគេឡើងអ្នកតា២ដង ដែលលើកទី១គេធ្វើនៅថ្ងៃ៣កើតខែមាឃធំ គេហៅថាបញ្ជូនអ្នកតាទៅទន្លេ ខែទឹកស្រក រីឯលើកទី២ គេធ្វើនៅថ្ងៃ៣កើតខែពិសាខនេះឯង គេហៅថាបញ្ជូនអ្នកតាឡើងភ្នំ (ភ្នំគូលែន) ជាខែទឹកឡើង រដូវធ្វើស្រែធ្វើចម្ការ។ គេធ្វើពិធីនេះដើម្បីឱ្យអ្នកតាបានរាំរែកសប្បាយ ឱ្យពរកូនចៅរួចផុតទុក្ខភ័យ ហើយឱ្យការធ្វើស្រែចម្ការបានល្អ។

អ៊ំស្រី សម្បត្តិ ក៏បានសម្តែងនូវការចាប់អារម្មណ៍ដែរចំពោះពិធីនេះលើយុវវ័យថា មានកំលោះក្រមុំតិចតួចណាស់ដែលមកចូលរួមពិធីនេះ ព្រោះពួកគេរវល់នឹងការរៀនសូត្រ ការរកស៊ី និងមិនសូវចាប់អារម្មណ៍ប៉ុន្មាន ព្រោះអាងមានម៉ែឪយាយតាមកចូលរួមហើយ។ នេះជាកង្វល់មួយដែរ ខ្លាចវាបាត់បង់នៅថ្ងៃណាមួយ បើកូនចៅមិនខ្វល់ ទើបអ៊ំក៏ចេះតែដឹកនាំកូនចៅធ្វើ ដើម្បីរក្សាជំនឿនេះតទៅទៀតទុកជាឫសគល់នៃជំនឿខ្មែរ ណាមួយការធ្វើពិធីវាក៏មិនខានបង់ឬក៏ឆោតល្ងង់អីដែរ ព្រោះវាជាជំនឿរបស់ខ្មែរ ហើយវាមានតែនាំមកនូវសេចក្តីសេចក្តីចម្រើនដល់កូនចៅតែប៉ុណ្ណោះ។

ដោយឡែកទាក់ទងនឹងការរៀបចំពិធីឡើងអ្នកតានៅថ្ងៃ៣កើតខែពិសាខវិញ គឺមានលក្ខណៈដូចនឹងការឡើងអ្នកតានៅថ្ងៃ៣កើតខែមាឃធំដែរ ទើបមិនមានការរៀបគ្រឿងរណ្តាប់ខុសគ្នាឡើយ អ្វីដែលខុស គឺ៣កើតមាឃធំ គេធ្វើដើម្បីបញ្ជូនអ្នកតាទៅស្រុក (ទន្លេ) ឯ៣កើតខែពិសាខ គឺធ្វើដើម្បី បញ្ជូនអ្នកតាឡើងភ្នំ (ភ្នំគូលែន)។ គ្រឿងរណ្តាប់ទាំងនោះមានដូចជា វង់ភ្លេងពិណពាទ្យ ជម៤សម្រាប់អ្នកស្នងរូប ជម៤សម្រាប់វង់ភ្លេង ស្លាធម៌បាយសី ធូប ទៀន អង្ករ សុរា ភេសជ្ជៈ បាយសម្លរ បង្អែមចម្អាបនំនេក ក្បាលជ្រូក មាន់ស្ងោរ។ល។

ចំពោះទិដ្ឋភាពនៃពិធីវិញ គឺអ្នកស្រុកបានយកបាយសម្ល គ្រឿងសំណែនមកជួបជុំគ្នានៅតាមទីតាំងនៃពិធីមាននៅវត្តប្រាសាទអាធ្វា ទួលយាយ ប៉ុក និងទួលតា មឿង ហើយរៀបចំឱ្យមានរៀបរៀបរយ ទុកសែនព្រែនឱ្យអ្នកតាម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដី។ បន្ទាប់មកអ្នកស្នងរូបក៏ចាប់ផ្តើមអង្គុយដើម្បីរំឭកគុណគ្រូនិងម្ចាស់រូបឱ្យចូលមកសណ្ឋិតក្នុងខ្លួន ឯក្រុមអ្នកភ្លេងក៏ចាប់ផ្តើមប្រគុំបទរំឭកគុណគ្រូភ្លេងរបស់គ្រូខ្លួនដែរ មុនលេងភ្លេងហូរហែតាមទម្លាប់និងការចង់បានរបស់អ្នកតា ដែលបទទាំងអស់សុទ្ធសឹងតែជាបទប្រពៃណីនិងប្រជាប្រិយ។

នៅពេលគ្រូចូលសណ្ឋិតហើយ រូបនោះក៏ទ្រង់គ្រឿងនូវរបស់ម្ចាស់រូបចូលចិត្ត មានខោអាវ ដំបងជាដើម ហើយរាំរែក ហ៊ោរកញ្ជ្រៀវម្នាក់ឯងផង កេះកៀវ ឌឺដងជាមួយអ្នកភ្លេង ដែលខ្លះមានចរិតលក្ខណៈដូចនាគ ខ្លះជាស្តេចយមរាជ មានឫកពាម៉ឺងម៉ាត់ លេងសើចផង និងខ្លះទៀតដូចកូនក្មេង តាមរូបដែលចូលមកសណ្ឋិត។ ភ្លេងគឺសំខាន់ណាស់សម្រាប់អ្នកចូលរូប បើលេងភ្លេងមិនតាមតម្រូវការរបស់រូបដែលចូលមកទេ រូបនោះនឹងងរង៉ក់ មិនរាំរែកឡើយ ហើយខឹងសម្បារទៀតផង។

ពិធីចូលរូបក្នុងពិធីឡើងអ្នកតានេះគឺសំខាន់ណាស់ ព្រោះអ្នកស្នងរូប គឺជាអ្នកដែលឆ្លងឆ្លើយរវាងអ្នកស្រុកនិងអ្នកតា ម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដី និងអរូបផ្សេងៗ ដែលអាចឱ្យអ្នកស្រុកដឹងថា ពួកគាត់ខឹងអី ចង់បានអី និងការសុំពរសុំជ័យពីពួកគាត់ផងដែរ។ អ្នកតានិងអរូបសំខាន់ៗដែលថែរក្សានៅទីនេះ មានដូចជាស្តេចនាគខៀវ នាគក្រហម ស្តេចយមរាជ យមបាល ចៅប្រុក ចៅប្រុញ (មកពីព្រះវិហារ) មហារាជ មហាជម្ពូ ព្រះនាងខ្មៅ តាមឿង យាយប៉ុកជាដើម ដែលអ្នកស្រុកគោរពនិងជឿជាក់ណាស់។

ក្រោយពីអ្នកតារាំសប្បាយអស់ចិត្ត អស់ចង់ហើយ គេក៏រៀបចំសែនព្រែននំចំណី បាយសម្ល ក្បាលជ្រូក មាន់ស្ងោរ ជូនដល់អ្នកតានិងអរូបផ្សេងៗបានសេពសោយឱ្យឆ្អែតបរិបូណ៌ ហើយឱ្យពរកូនចៅត្រជាក់ត្រជុំ រួចផុតទុក្ខភ័យទាំងពួង ពិសេសធ្វើស្រែធ្វើស្រូវបានល្អប្រសើរ។ រួចហើយគេក៏យកសំណែននោះទៅចោលនៅទីណាមួយសម រម្យ ដែលសន្មត់ថាជាទីកន្លែងរបស់អ្នកតានោះឯង៕























ព្នៅ ជាប្រភេទរុក្ខជាតិបុរាណខ្មែរ ហើយមានសារប្រយោជន៍ច្រើនមុខ ទាំងសម្រាប់បរិភោគ និងជាឱសថផង លើសពីនេះ វាជារុក្ខជាតិដែលត្រូវបានលើកតម្កើងទាំងពិធីសាសនា និងកិច្ចពិធីផ្សេងៗក្នុងសាសនាព្រាហ្មណ៍។ ដោយយល់ពីសារប្រយោជន៍ ក៏ដូចជាដើម្បីអភិរក្សពូជដើមព្នៅកុំឱ្យបាត់បង់ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា មានគម្រោងរៀបចំជាចម្ការព្នៅ ដោយដាំពូជព្នៅចម្រុះនៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ ក៏ដូចជាសម្រាប់ទុកឱ្យអ្នកជំនាន់ក្រោយៗបានស្គាល់ផង។
ក្រោមស្នាដៃជួសជុលដោយកូនខ្មែរនិងបរទេសក្នុងការអភិរក្សប្រាសាទភ្នំបាខែងឱ្យផុតពីគ្រោះថ្នាក់ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាសហការជាមួយមូលនិធិប្រាសាទពិភពលោក (World Monument Fund) តាំងពីឆ្នាំ២០០៧ បានធ្វើការអភិរក្ស ជួសជុល ប្រាសាទភ្នំបាខែង ដោយប្រែស្ថានភាពពីចាស់ទ្រុឌទ្រោម បាក់បែក មកជាសំណង់ប្រាសាទដែលមានភាពរឹងមាំ សោភ័ណភាពស្អាត និងទាក់ទាញទេសចរ។
នៅព្រឹកថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២០នេះ មន្រ្តី និងបុគ្គលិកនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា រួមមាននាយកដ្ឋានផ្សព្វផ្សាយ នាយកដ្ឋានសណ្ដាប់ធ្នាប់ និងសហប្រតិបត្តិការ និងនាយកដ្ឋានគ្រប់គ្រងព្រៃឈើ ទេសភាពវប្បធម៌ និងបរិស្ថាន បានចូលរួមជាមួយព្រះសង្ឃ និងកម្លាំងនគរបាលបេតិកភណ្ឌ ដាំកូនឈើចំនួន៥០០ដើម នៅក្នុងបរិវេណវត្តតាំងតុ ស្ថិតនៅតាមបណ្ដោយផ្លូវឆ្ពោះទៅខ្លោងទ្វារជ័យ នៃក្រុងអង្គរធំ។
តាមរបាយការណ៍របស់នាយកដ្ឋានរៀបចំដែនដីនិងគ្រប់គ្រងលំនៅដ្ឋានក្នុងឧទ្យានអង្គរនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ឱ្យដឹងថា ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២០នេះ ក្រុមការងារ បានចុះពិនិត្យនិងជួយសម្រួលលក្ខណៈបច្ចេកទេសដល់ប្រជាពលរដ្ឋដែលសាងសង់លំនៅដ្ឋានចំនួន៣០៩គ្រួសារ នៅក្នុងតំបន់អង្គរ។
ព្រះមហាវិមលធម្ម សិរីសុវណ្ណោ ពិន សែម រាជាគណៈថ្នាក់ទោ និងជាឧត្តមទីប្រឹក្សាគណៈសង្ឃនាយកនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា និងជាព្រះចៅអធិការវត្ត រាជបូណ៌ បានដឹកនាំព្រះសង្ឃប្រមាណ៦០អង្គ ចូលរួមដាំដើមព្នៅនៅបរិវេណកសិន្ធុខាងជើងនៃប្រាសាទអង្គរវត្ត។ ព្រះអង្គមានបន្ទូលថា ដើមព្នៅមានសារប្រយោជន៍ដ៏អស្ចារ្យដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរត្រូវដឹង និងចូលរួមដាំឡើងវិញកុំឱ្យបាត់បង់។ ពិសេសជាងនេះ ដើមព្នៅជារុក្ខជាតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក្នុងសាសនាព្រាហ្មណ៍ និងប្រើប្រាស់សម្រាប់ជាឱសថព្យាបាលរោគផង។
FirstPrev12345...347348NextLast

Speech of H. E. Ms. Phoeurng Sackona, President of APSARA National Authority

Weather Forecast

Angkor Code of Conduct

Angkor Code of Conduct's Video

Website Visitors

Now Online
:
7
Today
:
0055
Yesterday
:
6169
This Week
:
00055
This Month
:
0242730
Total
:
012750319